شُرْبُ الدَّواءِ لِلْجَسَدِ كَالصّابُونِ لِلثَّوْبِ ؛ يُنَقّيهِ وَ لكِنْ يُخْلِقُهُ.

مصرف دارو براى بدن همچون صابون است نسبت به لباس كه هر چند آن را پاك مى كند ولى فرسوده اش مى سازد.