إِذا اءَقـْبـَلَتِ الدُّنـْيـا عـَلى اَحـَدٍ اءَعـارَتـْهُ مـَحـاسـِنَ غـَيـْرِهِ، وَ اِذا اءَدْبـَرَتْ عَنْهُ سَلَبَتْهُ مَحاسِنَ نَفْسِهِ.

چون دنيا به كسى روى آورد، نيكويى هاى ديگران را به او عاريت دهد و چون به او پشت نمايد، خوبى هاى او را بربايد.