قالَ رَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله : إنَّ اللّه َ حَرَّمَ الجَنَّةَ عَلى كُلِّ فَحّاشٍ بَذيءٍ قَليلِ الحَياءِ، لا يُبالي ما قالَ، و لا ما قيلَ لَهُ ؛ فَإِنَّكَ إن فَتَّشتَهُ لَم تَجِدهُ إلاّ لِغَيَّةٍ أو شِركَ شَيطانٍ . فَقيلَ : يا رَسولَ اللّه ِ، و في النّاسِ شِركُ شَيطانٍ؟! فَقالَ رَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله : أما تَقرَأُ قَولَ اللّه ِ عز و جل : «وَ شَارِكْهُمْ فِى الْأَمْوَ لِ وَ الْأَوْلَـدِ».

پيامبر خدا فرمود : «همانا خداوند ، بهشت را بر هر بد زبانِ ناسزاگوى كم حيايى كه نه از آنچه مى گويد ، باكى دارد و نه از آنچه درباره اش گفته مى شود ، حرام كرده است . اگر حال او را بررسى كنى ، او را جز زنازاده يا شريك شيطان نمى يابى» . پرسيده شد : اى پيامبر خدا! آيا در ميان انسان ها شريك شيطان وجود دارد ؟ پيامبر خدا فرمود : «آيا اين سخن خداوند عز و جل [به شيطان ]را نخوانده اى : «و در اموال و فرزندان با آنان شريك شو»