ـ لَمّا كانَ جالِسا في أصحابِهِ فَمَرَّت بِهِمُ امرَأَةٌ جَميلَةٌ فَرَمَقَهَا القَومُ بِأَبصارِهِم ـ إذا نَظَرَ أحَدُكُم إلَى امرَأَةٍ تُعجِبُهُ فَليُلامِس أهلَهُ ، فَإِنَّما هِيَ امرَأَةٌ كَامرَأَتِهِ .

هنگامى كه امام عليه السلام ميان يارانش نشسته بود ، و زنى زيبا از كنار آنان گذشت و آنان ، به وى خيره شدند ـ هرگاه كسى از ما به زنى نظر افكنْد كه او را خوش آمد ، به سراغ همسر خويش برود ؛ چرا كه او هم زنى است مانند همسر خودش .