عَجِبتُ لِمَن يُنشِدُ ضالَّتَهُ و قَد أضَلَّ نَفسَهُ فَلايَطلُبُها .

در شگفتم از آن كه در پىِ گمشده اش مى گردد ؛ ولى خود را گم كرده و آن را نمى جويد .