رفاقت با شهدا 

سلام من ی شهیدی رو به عنوان دوستم انتخاب کردم. مردی از نزدیک ندیدم غیرتش کامل باشه ناموس براش اهمیت داشته باشه برا همین رفیق شهید مرد انتخاب کردم ک تقریبا 5_6سال ازم بزرگتر باسه ک بهتر بتونم ارتباط بگیرم... باهاش ارومم ولی دوس دارم بدونم همونجوری ک من داداش خطابش میکنم اونم منو ب عنوان خواهرش دوس داره؟صدامو میشنوه هر وقت باهاش میزنم؟؟؟کمکم میکنه؟؟؟این دوستیو قبول میکنه؟؟؟؟خیلی ازش خواستم نشونه بده جوری ک بفهمم هست.ولی کاری نکرد حتی تو خوابمم نیومد انگار دوسم نداره چرا نشونه ای نمیده؟مگه صدامو نمیشنوه؟ حتما اول باید فاتحه خوند تا متوجه بشه یا همینطوزیم ادم حرف بزنه مرده متوجه میشه و گوش میده؟؟؟

تیم نوجوانی

سلام دختر گلم. واقعا سن و جنس شهید مهم نیست. مهم اینه که زندگی نامه انها را بخوانید و عامل باشید. اگر هم بتوانید گاهی به سر مزار انها بروید تا بهتون ارامش بده که خیلی بهتره. تمام شهدا زنده هستند اما ما لایق شنیدن صدای انها نیستیم. پس هرچه وجود خودتون رو نورانی تر کنید حجاب ها کنار خواهد رفت و میتوانید با عالم بالا ارتباط برقرار کنید. اگر دنبال رشد معنوی خود هستید حتما در کلاس های عرفان و اخلاق چه فیزیکی و چه مجازی شرکت کنید. به خصوص سلسله جلسات بیان معنوی استاد پناهیان.

حجت الاسلام رضا صنوبری

سلام همین که تو این راه هستید یعنی شما رو پذیرفتن و جزئی از خانواده اونها هستید. شهدا یک خانواده بزرگ در طول تاریخ هستن. کتاب های سلام بر ابراهیم خاک های نرم کوشک و.... رو بخونید و سعی کنید هر بار به یکی از کارهایی که امکانش هست عمل کنید. اکه تونستید گاهی روزه مستحبی بگیرید و ثوابش رو به شهدا هدیه کنید.