تنهایی 

سلام من سنی کمی دارم اما خیلی بزرگتر از سنم هستم مثل بقیه ی افراد هم سنم مشکلم اینه که من خیلی تنهام گاهی وقتا یعنی بیشتر اوقات از تنهاییم گریه میکنم تک فرزند نیستم اما پیشم نیست پدر و مادرم هم از نظر پولی ساپورتم میکنن ولی محبت نه اهل محبت نیستن دلم میخوام از خونمون برم جایی که منو میخوان ولی جایی رو ندارم پیش پدر بزرگ یا مادربزرگ هم اگه برم نمیشه اهل دوست پسر و رل هم نیستم اصلا مذهبیم و رابطم با خدا عالیه ولی تنهام دلم یکی رو میخواد باهاش حرف بزنم ببینمش بهم محبت کنه منم براش بمیرم اما کسی رو ندارم سنم هم جوری نیست که ازدواج کنم چون فقط 15 سالم بیشتر نیست لطفا کمکم کنید .

تیم نوجوانی

سلام عزیزم. این مشکل شما رو اکثر نوجون ها دارند. اما راهکار دوستی با جنس مخالف نیست تا از سمت یه پسر محبت دریافت کنی. چون ۹۹٪ پسران محبت رو بهانه میکنند تا به هدف اصلی خودشون یعنی سکس با شما برسند. اگه واقعا تنها هستی بهترین راهکار اینه که درد خودت رو به والدین به خصوص مادر بگی. اصلا تمام حرف دلت رو روی برگه بنویس و به صورت نامه به مادر بده. باور کن حالت عوض میشه و رابطه مادر با شما بهتر میشه. گام بعدی شما هم یافتن چندتا دوست هم سن و هم جنس در مدرسه یا محل یا کانون یا مسجد است تا هم کنارشون حال دلت خوب باشه و هم تفریح کنی و هم با یکدیگر مشغول باشید و به هم محبت کنید. برای مشاوره بیشتر تماس بگیرید.