نمیتونم فراموشش کنم
سلام، من یه دخترم و عاشق یه همجنس خودم شدم هرچی میگذشت بهش نزدیکتر شدم، رابطمون باهم بهتر شد، خیلی حالم خوب بود ولی... یهو همه روزای خوبمونو فراموش کرد و همه چی رو خراب کرد، هنوز سه هفته نشده که ترکم کرده اما از اون روز هرشبم گریس و هرلحظه به فکرشم این احساس یه طرفه داره نابودم میکنه، خاطرات رو نمیتونم فراموش کنم روزای خوبی که باهم داشتیم الان فقط عذابم شده دیگه هیچی نمیتونه خوشحالم کنه نمیتونم مثل قبل از ته دل بخندم هرکاری میخوام بکنم یادش میفتم سعی میکنم حواسمو پرت کنم که تو فکرش نرم ولی باز نمیشه، به هرطرف نگاه میکنم، کلماتی که اون زیاد میگفت رو از کسی میشنوم، اسمش که تو خونمون میاد... کار من فقط گریه س کاش میشد فراموشی بگیرم و خاطرات از ذهنم پاک شن حتی میترسم بازم سمتش برم، احساس میکنم ازم خسته شده، نمیخوام ناراحتش کنم اگه قراره ناراحتیم باعث خوشحالیش بشه، حاضرم تحمل کنم میدونم چون همجنسیم هیچوقت نمیتونستم برا خودم نگهش دارم همیشه ولی همین باهم بودنمونم راضیم میکرد بنظر شما ممکنه بازم رابطمون باهم خوب شه؟ یا اینکه خودم پا پیش بزارم برا آشتی کردن؟! یا منتظر بمونم خودش همه چیز رو به حالت قبل برگردونه! اگه هیچکاری نمیشه کرد... احساس میکنم بدون اون دووم نمیارم? لطفا راحنماییم کنین و بهترین ها رو براتون میخوام??
تیم نوجوانی
سلام عشقم. دوستی توی سن نوجونی خیلی خوبه. و توصیه میشه اگه رفیق شما که براتون ارزشمند است باهاتون قهر میکنه شما پیش قدم شوید و مجددا ازش بخواهید باهم باشید. اما مشکل شما اینه که بیش از حد به ایشون دلبسته شده اید و به قولی به چشم همسر بهش نگاه میکنید. این مدل دوستی اصلا درست نیست و موجب رنجش شما میشه. پس کلا سعی کنید هیچ وقت بیش از حد وابستگی عاطفی بین خودتون و سایر رفقا ایجاد نکنید. چون موجب میشه تا مرز جنون پیش برید. همیشه تا حدی با رفقای خودتون باشید که بهتون اسیب نزنه و اگه روزی شما رو رها کرد انقدر ضربه نخورید. اگه به خودتون قول میدهید این چهارچوب رو رعایت کنید برای ادامه دوستی پیش قدم شوید. در غیر این صورت توصیه به ترک این رابطه است.
