خیلی تنهام 5 سال پیش

من 15 سالمه چند وقته به صورت مجازی با یه آقا که بالای 30 سالشه آشنا شدم اون آدم خیلی مهربونه من کلی باهاش دردو دل میکنم اونم با حرفاش آرومم میکنه تا مرز خودکشی میرم ولی اون میاد آرومم میکنه باحرفاش مثل یه داداش بزرگه برام خیلی مهربونه حتی بهش میگم داداشی اونم بهم میگه آجی بعضی وقتا من دلداریش میدم بعضی وقتا اون منو آخه من خیلی تنهام هیشگیو جز اون آدم ندارم باهاش حرف بزنم دوستام که فقط واسهدرساشون منو میخان و منافعشون خانوادمم برام تره خورد نمیکنن چه برسه به حرفام گوش بدن هیچ کسیو ندارم همش تنهام دروغ نمیگم واقعا بعد من با این آدم حرف میزنم دارم گناه میکنم آخه یه جا نوشته بود حرف زدن با نامحرم حرامه آخه اون مثل داداشمه منم مثل آجیشم الان من کار حرامی کردم آخه اون نباشه من حالم بد میشه من خودم دختری نیستم که اینو نفهمم که چه کسی داره ازم سو استفاده میکنه خوب میفهمم از اون آفتاب مهتاب ندیده ها هم نیستم تاحالا کلی پسر پسر خوشتیب پول دار بوده بهم پیشنهاد دوستی دادن محل ندادم چون خوشم نمیاد