نمی دونم چی میخوام 5 سال پیش

همیشه موقع تصمیم گیری والدینم برام تعیین تکلیف میکردن الان هرکدوم سرشون به کار خودشونه و واقعا موقع تصمیم گیری کم میارم خودرگیری مزمن دارم همش دودلم که کدوم به نفعمه وکدوم بهتره موقع انتخاب رشته هم به جای علاقه اونی روکه ساده تر به نظر میرسید رو انتخاب کردم والان سخت پشیمونم من راحت طلب وتنبلم ولی نه نسبت به هرکاری ازبچگی عاشق طراحی بودم وهمیشه قلم وکاغذ دستم بود درسطحی که خبره بشم وبخوام برم یه رشته هنری موقع انتخاب رشته سردرگم بودم وبقیه بدترش کردن گفتن برو اونی که بیشتر بهت پول میدن ولی من یه رشته ای میخواستم که فقط طراحی داشته باشه باعجله اولین مدرسه ای که ثبت نامش تموم نشده بودمارفتیمو وثبت نام کردیم به مادرم گفتم ولی این رشته الگو کشی وخیاطی داره من دوست ندارم گفت ساکت شو خسته شدم از بس گشتم حالا که بهش میگم میخوام برم انیمیشن یه سال ونیم میگذره ولی من نه تنها یاد نگرفتم ازشروعش اشک ریختم وروز به روز بیشتر متنفر شدم به مادرمم هرروز گله وشکایت میکنم میگه به من ربطی نداره کار باچرخ خیاطی بلد نیستم ویه دبیر رو مخ دارم که هی بهم میگه چرا بیکاری ازهمه کلاس عقبم