توجه خانواده 

سلام خسته نباشید، من دو نکته داشتم: ۱_من چیزی میگم فقط درد من نیست قطعا درد خیلی از نوجوونا ست، اون دردم اینکه خانواده ها به ما توجه نمی کنند یعنی اینکه ما الان تو سن خیلی خیلی حساس نوجوانی هستیم ولی اونها به ما توجه نمی کنند (یعنی از کلمات دوست داریم، تو پسری ماهستی، ما پشتتیم و... نمیگن) البته تقسیر ما هم هست که به پدر یا مادر هامون درباره این چیز ها حرف نمیزنم،حالا شما میگین ما چیکار کنیم(لطفا نگید که با خانواده ها حرف بزنید که نمی شه) ۲_دو اینکه چون ما پسریم همه فکر میکنند که ما نیاز عاطفی نداریم و فقط دخترا هستند که نیاز عاطفی دارند، دلیل این چیه؟ در آخر از تمام مادر و پدر هایی که این پیام رو می خونند می خوام که لطفا به پسر هاهم توجه کنید. ممنون ?

تیم نوجوانی

سلام. تنها راهکار حرف زدن است و بس