سلام من کتاب های آیت الله دستغیب و شیخ رجبعلی خیاط و حسن زاده املی رو خوندم این افراد تاکید دارن که اگر بخوایم به خدا برسیم باید حب دنیا رو از دلمون بیرون کنیم آیا این ممکنه؟ یعنی اگر بخوای عاشق خدا باشی و بشی نباید توی دنیا از چیزی لذت ببری؟ یه حدیث قدسی هست که خدا میگه دو چیز توی یه قلب جا نمیگیره اگه بنده بخواد به من برسه باید محبت همه رو از قلبش بیرون کنه. خب یعنی دیگه نمیتونی عاشق دیگران باشی عاشق خانواده عاشق همسر و... یا نمیتونی از لذت های دنیا مثل رابطه جنسی و ... لذت ببری؟؟؟
پاسخ مشاوران
سلام. عدم داشتن حب دنیا به این معنی نیست که نمیتونی ازوداج کنی و با همسر خودتون عشق بازی کنید و از لذت های دنیا بهره نبرید. بلکه به این معنی است که دل به این نعمت ها و این دنیا و حتی همسر و بچه ها و والدین خودتون نبندید. خیلی موارد رو داشتیم مادر پسر خودش رو از دست داده یا فرزندی در شرایط سخت قرار گرفته و ان وقت به خدا فحش داده و بی خیال دین و اخرت میشه. مهم اینه بدونید همه چی فانی است و خدا است که خالق همه چی است. وقتی به این درجه برسید که با این نگاه به زندگی بنگرید اون وقت میتونی به درجه ای برسی که پرده ها کنار میره و میتون با فرشته ها هم کلام بشی.