یه سوالی هست که خیلی وقته ذهنم رو مشغول کرده . میخواستم بدونم داشتن دوست پسر یا دوست دختر از نظر اسلام چه اشکالی داره ؟ سن ازدواج تو جوون ها اومده پایین در حالیکه بلوغشون تو همون ۱۵ سال هست . خب باید به جوون ها هم حق داد که تو این دوره ای که احساسات شون خیلی تحت تاثیر قرار میگیره دنیال یک دوست با جنس مخالف بگردن تا بهتر درکشون کنه (چون جنس مخالف از روی عاطفه و محبتی که به طرف مقابلش داره بهتر میفهمتش تا اینکه با یه دوست با جنس موافق درد و دل کنه). البته به شعور خود جوون ها هم بستگی داره . برخی از پسر ها یا حتی دختر ها به فکر شهوت یا پول هستند و با این قصد با طرف مقابلشون دوست میشوند . خب همین دوست شدن هایی که هر دو طرف عاشق همدیگه باشن میتونه خیلی اتفاق های خوبی رو برامون رقم بزنه مثلا به زندگی امید وار تر میشیم ، برای اهدافمون میجنگیم و حتی به مسائل بعد از ازدواج هم فکر میکنیم و برای داشتن آینده ای بهتر ، درسمون رو بهتر میخونیم که زندگی خوبی رو برای طرف مقابلمون تهیه کنیم ، داشتن کسی که احساس کنی از صمیم قلب عاشقته میتونه روحیه تو بیشتر کنه ، داشتن کسی که درکت کنه(معمولا افرادی که همسن آدم هستند و با هم توی یه دوره زمانی زندگی میکردند بهتر حال آدم میفهمند ، چون از وضعیت اجتماعی که براشون پیش میاد اطلاع دارند اما اگه با پدر و مادر حرف بزنی چون مثل تو نوجوون نیستند از حال و احوال آدم با خبر نمیشن و اونجوری درکت نمیکنن و فقط میگن بَده ، اَخه ، نکن این کار رو ). "کارشناس گرامی ! لطفا اگه میشه نگید زنگ بزن چون من نه موقعیتش رو دارم" با تشکر