بی اهمیت هستن یــکم ! 

با سلام :) راستش من ۱۴ سالی دارم و در این سن بلوغ یکم بیشتر باید به من اهمیت و توجه کنن ولی اینطور نیست! مادرم که مشغول کارهای روزمرگی خودشه و پدرم که مشغول کار! خواهرامم که بماند . اصلا انگار نیستن. و من از دستشون خیلی مواقع ناراحت میشم . خب توی دوره‌ی مهمی هستم! و خودم موندم تنها بجز درس . واقعا زندگی برام حوصله سر بره از دست مجازی و گوشی هم خسته شدم و خسته کننده‌است . هیچ همصحبت ثابتی ندارم که صمیمی باشه یا حداقل درکم کنه:) . و واقعا روز هایم همیشه تکراری و خسته کنندن . نمیدونم سرم رو با چی مشغول کنم;).

تیم نوجوانی

سلام دختر گلم. شادی و خوشی چیزی نیست که منظرش باشی که بعد بلوغ به ان برسی یا انکه وقتی با دوستت حرف میزنی. احساس رضایت چیزی است که ربطی به بلوغ نداره و به فکر خودت برمیگرده. عزیز دلم درسته که مامان و بابا کمتر بهت توجه میکنند اما شما نباید افکار منفی به خودت راه بدی. بلکه سعی کنید به خودت امید بدی و سعی کنید با دوستان خودت رابطه بهتری برقرار و با مامان در این مورد صحبت کنی باور کن درکت میکنه. برای مشاوره بیشتر تماس بگیرید.