رفتار والدینم...! 

سلام من ۱۶ سالمه و مسئله ی که مدت زیادیه عذابم میده اینکه جوری که مادر و پدرم باهام رفتار میکنند حس بدی بهم میده بیشتر اوقات حس میکنم هیچ ارزشی برای اونا ندارم ...مادرم هرگز با آرامش و محبت باهام حرف نزده و همیشه با عصبانیت باهام حرف میزنه و تا اونجایی که یادم میادهمیشه اینجوری بوده برای مواقعی که خودم کار ناپسندی کردم، میپذیرم حتی اگه حقم نبوده اون حجم از خشم و نفرت اما برای مواقعی که من دقیقا هیچ کاری نکردم که سزاوار اون رفتار باشم دیگه نمیتونم هضم کنم دیگه خسته شدم و از طرف دیگه پدرم هست که هیچوقت نفهمید که من دخترشم نه پسرش و محض رضای خدا یک بار نپذیرفت که اگه دختر بدنیا اومدم تقصیر من نیست و حتما قسمت نبوده که صاحب پسر بشه اما کلا از جنس دختر بیزاره و هیچوقت به خوبی های من توجه نمیکنه ،به موفقیت های که تنهایی بدست اوردم توجه نمیکنه و میگه پول هایی که تا الان هزینه کرده برام رو انگار ریخته سطل اشغال و همش از من ایراد میگیره و هر وقت که خوشحالم یه حرفی میزنه یا یه کاری میکنه تا بزنه تو ذوقم ،برام القاب زشت میزاره و حتی جلوی بقیه اونجوری صدام میزنه ؛من واقعا نمیدونم چه گناهی کردم چه اشتباهی کردم باید اینجوری باهام برخورد بشه من هیچ کار بدی نکردم و هیچ دردسری ایجاد نکردم و هیچوقت شیطنت نکردم ،همیشه تو مدرسه شاگرد اول کلاس بودمو... دیگه نمیدونم باید چه کاری میکردم که نکردم داره عذابم میده واقعا با این اوضاع نمیتونم روی اهدافی که برای خودم تعیین کردم تمرکز کنم لطفا کمکم کنید .

تیم نوجوانی

سلام دختر گلم. زندگی با والدین کنترل‌گر فشار و اضطراب زیادی را برای فرزندان حتی در سنین بزرگسالی به همراه می‌آورد. در ادامه به چند راهکار اشاره خواهیم کرد که به شما کمک می‌کنند تا بتوانید رابطه با والدین خود را بهبود ببخشید و از میزان کنترل‌گری آن‌ها بکاهید. 1- در مورد احساسات خود با والدینتان صحبت کنید برای آنکه بتوانید گفت و گوی موفقیت‌آمیزی را در این زمینه شکل دهید اولین قدم این است که زمان و مکان مناسبی را انتخاب کنید. برای شروع صحبت تلویزیون را خاموش کنید، تلفن همراه خود را کنار بگذارید و به طور کل هر عاملی که منجر به حواس پرتی می‌شود را به حداقل برسانید. انتخاب زمان مناسب بسیار اهمیت دارد. برای مثال زمانی که تازه از خواب بیدار شده‌اید یا می‌خواهید برای رفتن به سرکار حاضر شوید برای گفت و گو مناسب نیستند. پس از انتخاب زمان و مکان مناسب سعی کنید بدون آنکه والدین خود را هدف قرار بدهید و آن‌ها را به خاطر رفتارهایشان سرزنش کنید در مورد احساسات خود صحبت کنید. برای مثال اگر والدینتان زمانی که بیرون از خانه هستید، بیش از حد شما را چک می‌کنند می‌توانید به آن‌ها بگویید هنگامی که آن‌ها هرچند دقیقه به شما تماس می‌گیرند چقدر احساس اضطراب می‌کنید. این باعث می‌شود که آن‌ها به تأثیر رفتارهایشان بیندیشند. این طرز صحبت کردن تأثیر بیشتری خواهد داشت تا اینکه بخواهید والدین را سرزنش کنید و دائماً از آن‌ها بپرسید چرا این رفتارها را انجام می‌دهند. 2- چرخه‌های معیوب ایجاد نکنید هنگامی که والدینتان بسیار عصبانی یا نگران هستند گفت و گو را با آن‌ها ادامه ندهید. در این شرایط شما نیز بیشتر احتمال دارد که کنترل خود را از دست دهید و حرف‌هایی بزنید که آن‌ها را عصبانی‌تر و نگران‌تر کند. در نتیجه وارد چرخه معیوبی می‌شوید که بیرون آمدن از آن دشوار می‌شود. در این شرایط تلاش کنید تا بحث را با گفتن جملاتی نظیر اینکه در آینده نگرانی‌تان کم‌تر خواهد شد خاتمه دهید و بحث را به زمانی دیگر موکول کنید. برای مشاوره بیشتر تماس بگیرید.