سلام.تقریبا یک دو سه هفته ای هست که من حس تنهایی بدی دارم.هیچ کسی رو ندارم که باهاش درد و دل بکنم . من که تو فامیل به عنوان خوش خنده منو می شناسند الان دیگه هیچ چیزی منو شاد نمیکنه.من قبلا منو هر کاریم که می کردن به هیچ وجه عصبانی نمیشدم ولی الان تا یه تقی به توقی می افته سریع عصبانی میشم.با اینکه من پدر و مادر خوبی دارم که لحاظ درس و تربیت هیچی برام کم نذاشتن. ولی من نمی تونم با اونا درد و دل کنم. دوست داشتم الان یکی پیشم بود باهاش فقط درد و دل می کردم.الان دیگه شدم یک آدم خشک و تنها.........