ادب و احترام به والدین

نوجوانی شهدا

پدرش می‌گوید: در طول مدتی که در محله خودمان زندگی می‌کردیم، علی آقا برای همه شناخته شده بود؛ خصوصاً به لحاظ ادب و تواضعی که نسبت به من و مادرش داشت. از سر کار که به منزل می‌آمدم، معمولاً علی توی کوچه با هم¬سن و سالهایش، مشغول بازی بودند. تا چشمش به من می‌افتاد بازی را رها می‌کرد و می‌دوید به طرف من، خیلی مؤدب سلام می‌داد و می‌رفت داخل منزل تا آمدن من را اطلاع بدهد. این کار علی معمولاً هر روز با آمدن من تکرار می‌شد، فرقی هم نمی‌کرد کجای بازی باشد! بچه های هم¬سن و سالش حسابی تحت تأثیر این حرکت علی قرار گرفتند.

قربانگاه عشق، ص164

دوستی پدرت را حفظ کن و رشته آن را مبُر که خداوند، نور تو را خاموش می‌کند.

‌نهج‌الفصاحه، ح‌102، ص‌172‌