شهید عباس بابایی

مردمداری و به فکر ضعیفان بودن

یک روز با عباس سوار موتورسیکلت بودیم. چند کیلومتر تا مقصد مانده بود. یکدفعه عباس گفت: دایی نگه دار. نگاه کردم دیدم پیرمردی با پای پیاده می‌رود. عباس پیاده شد، از پیرمرد خواست که پشت سر من سوار موتور شود. پیرمرد که سوار شد به من گفت: دایی جان! شما ایشان را برسون، من خودم پیاده بقیه راه رو میام. پیرمرد را گذاشتم جایی که می‌خواست بره. هنوز چند متری دور نشده بودم که دیدم عباس دوان¬دوان رسید؛ نگو برای آنکه من به زحمت نیفتم، همة مسیر را دویده.

محبوب‌ترین بندگان نزد خداوند کسانی هستند که برای بندگان خدا، سودمندتر باشند.