شهید محمد معماریان
نماز اول وقت
وقتی هفتساله شد، خیلی خاص دل به نماز میسپرد. بدون اینکه کسی به او تذکر بدهد، تا صدای اذان را میشنید، بازیاش را رها میکرد، وضو میگرفت و به نماز میایستاد. حتی مقید شده بود که نماز صبحش را هم بخواند. میگفت: باید بیدارم کنید. اگر یک روز دیر صدایش میکردم، میزد زیر گریه و میگفت: چرا اینقدر دیر بیدار شدیم؟ مگر خواب مرگ گرفته بودمان؟ ببینید، آفتاب دارد درمیآید و... . محمد شده بود زنگ نماز اهالی خانه.
منبع: «امتداد 34»، ص33