نون حلال

فرار از گناه

بحث تقسیم اراضی که پیش آمد، عبدالحسین گفت: «دیگه این روستا جای زندگی نیست، آب و زمین رو به زور گرفتن و می‌خوان بین مردم تقسیم کنند، بدتر اینکه سهم چندتا بچه یتیم هم قاطی این‌هاست». رفتیم مشهد؛ خانه یکی از اهالی که خالی بود. موقتاً همان‌جا ساکن شدیم. مانده بود کار. دو ماه شاگرد سبزی‌فروشی شد و پانزده روز شاگرد لبنیاتی؛ اما سرِ هیچ‌کدام دوام نیاورد. می‌گفت: «سبزی‌فروشه که سبزی‌ها رو خیس می‌کنه تا سنگین‌تر بشه، لبنیاتیه هم جنس خوب و بد رو قاطی می‌کنه و غَش و کم‌فروشی داره. از همه بدتر اینه که می‌خوان منم مثل خودشون بشم». بعد از آن یک بیل و کلنگ برداشت و رفت سرِگذر. بعد از سه چهار روز یک بنّا پیدا شده بود که عبدالحسین را با خودش ببرد. جان‌کندن داشت، مزدش هم روزی ده تومن بود ولی به قول عبدالحسین «هیچ‌طوری نیست، نون زحمت‌کشی نون پاک و حلالیه، خیلی بهتر از اون دوتاست».

کتــاب خاک‌های نرم کوشک، ص26-24

عبادت هفتاد جزء است. بالاترین و بزرگترین جزء آن کسب روزی حلال است.

الکـــــــــــــــــــــــــافی، ج5، ص 78