کفش

لباس و پوشش

روی کفش تاکیدات زیادی شده است به گونه ای که در مورد سایر لباس ها وارد نشده است و کفش نقش مهمی در سلامتی و پیشگیری دارد. مسئله‌ی کفش تاریخ دارد و حضرت ابراهیم (ع) به کفش پوشیدن امر کرد. از زمان حضرت «شیث» پسر حضرت آدم (علیهما سلام) کفش بوده است زیرا یکی از مواریث انبیاء «نعل شیث» است. انبیاء چیزهایی دارند که از انبیاء گذشته به آن ها رسیده است مانند انگشتر موسی و پیراهن یوسف علیهما سلام که یکی از آن ها «نعل شیث» یعنی دمپایی حضرت شیث(ع) است. بنابراین کفش از قدیم بوده است و تاریخ دارد. هرچند بعد از حضرت شیث (ع) سنت پوشیدن کفش تا این اواخر متروک بوده است. ما وقتی نجف بودیم، اعراب دهات عراق به ندرت کفش می‌پوشیدند و به صورت پابرهنه راه می‌رفتند. پا به مرور زمان مانند کفش، زخیم می‌شود. در ساختن کفش باید دقت شود که خوب ساخته شود. کفش تنگ و خیلی گشاد ضرر دارد. کفش باید نرم و ملایم باشد. چرم کفش باید طبیعی باشد. رنگ کفش رنگ کفش ارتباط با سلامتی انسان دارد. این چیزی نیست که علم به آن برسد بنابراین باید حتما از ائمه یا انبیاء صادر شده باشد. نهی از رنگ مشکی برای کفش الان افسردگی فراگیر شده است به خصوص در اروپا که یکی از علت‌های اساسی آن، رنگ مشکی برای کفش است. نمی‌دانم چرا با وجود نهی شدید، در میان مردم رنگ مشکی برای کفش متداول شده است. در روایت آمده است: یعنی امام صادق(ع) به بعض اصحابی که کفش سیاه داشتند نگاه کرد فرمود: تو را با کفش سوداء چه کار است آیا ندانستی که برای بینای مضر است و آلت را سست می‌کند و سبب هم و غم است و خیلی گران است و هیچ کسی کفش مشکی نمی‌پوشد مگر اینکه تکبر می‌کند. در روایت آمده است که لباس مشکی و کفش مشکی لباس متکبران است. راه رفتن با کفش مشکی ضرر دارد، چون خون در پا جمع می‌شود و موجب گرمی پا می‌شود ولی شاید برای شخصی که دراز کشیده یا نشسته است گرم کردن پا مشکلی نباشد بنابراین «کُرسی» مشکلی ندارد. حکمتی که در مورد تفاوت کفش مشکی و رنگ های دیگر مطرح می‌شود چیزی است که عقل ما درک می‌کند بنابراین شاید حکمت دیگری وجود داشته باشد. بله، داریم که نگاه کردن به کشف سیاه هم و غم می‌آورد. رنگ های سفارش شده برای کفش رنگ سفید در روایت آمده است: یعنی نزد امام صادق(ع) داخل شدم درحالیکه کفش سفید داشتم فرمود ای سدیر این چه کفشی است آیا می‌دانی؟ عرض کردم نه فدایت شوم فرمود کسی که وارد بازار شود به نیت خریدن کفش سفید، کفشش کهنه نمی‌شود مگر اینکه مال معتدبه بدست می‌آورد از راهی که گمان نمی‌کرده است. بنابراین کفش سفید باعث رزق و روزی است. در روایت دیگر آمده است: کسی که بخواهد کفش بپوشد و برای او کفشی زرد متمایل به سفید باشد مال و اولاد او از بین نمی‌رود و کسی که کفشش باشد هم و غم او از بین نمی‌رود. در این روایت رنگ زرد متمایل به سفید آمده است بنابراین خاصیت رنگ سفید هم می‌تواند باشد. از این روایت استفاده می‌شود که پوشیدن کفش سفید و کفش زرد متمایل به سفید، درمان نازایی است. زیرا در این روایت آمده است که بدون فرزند نمی‌ماند. کفش زرد بهترین رنگ برای کفش، زرد است. کفش زرد، کفش سلامتی و خوشی و خوشحالی است. کفش زرد فوائد متعددی مانند زیاد کردن روزی و برطرف کردن هم و غم و تقویت بینایی و تقویت نیروی جنسی دارد. نحوه پوشیدن کفش اسلام همیشه و برای هرکاری قانون دارد. در کفش پوشیدن باید از پای راست شروع کرد. در روایت آمده است: إِذَا لَبِسْتُمْ وَ تَوَضَّأْتُمْ فَابْدَءُوا بِمَيَامِنِكُم‌ یعنی هنگامی که لباس می‌پوشید و وضوء می‌گیرید، از سمت راست خود شروع کنید. در روایت دیگر آمده است: إِذَا لَبِسْتَ‌ نَعْلَكَ‌ أَوْ خُفَّكَ فَابْدَأْ بِالْيَمِينِ وَ إِذَا خَلَعْتَ فَابْدَأْ بِالْيَسَارِ یعنی هنگامی که کفش یا پاپوش پوشیدی از سمت راست شروع کن و هنگامی که درمی‌آوری از چپ شروع کن. در روایت اول آمده بود که برای پوشیدن هرچیزی از سمت راست شروع کن، یعنی اگر پیراهن پوشیده می‌شود از آستین سمت راست شروع شود و بعد از آن آستین سمت چپ پوشیده شود. در روایت دیگر آمده است با یک کفش راه نباید رفت زیرا کار بد و خطرناکی است. وَ نَهَى أَنْ يَمْشِيَ‌ الرَّجُلُ‌ فِي فَرْدِ نَعْلٍ أَوْ أَنْ يَتَنَعَّلَ وَ هُوَ قَائِم‌ یعنی پیامبر(ص) از راه رفتن با یک کفش نهی فرمود و از ایستاده کفش پوشیدن نهی کرد.