ادامه مبطلات وضو + منابع

وضو و غسل

16)خارج شدن «مذی» اگر با شهوت باشد. در روایت آمده است: سَأَلْتُ الرِّضَا ع عَنِ الْمَذْيِ فَأَمَرَنِي بِالْوُضُوءِ مِنْهُ ثُمَّ أَعَدْتُ عَلَيْهِ فِي سَنَةٍ أُخْرَى فَأَمَرَنِي بِالْوُضُوءِ مِنْهُ وَ قَالَ إِنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ ع أَمَرَ الْمِقْدَادَ بْنَ الْأَسْوَدِ أَنْ يَسْأَلَ النَّبِيَّ ص وَ اسْتَحْيَا أَنْ يَسْأَلَهُ فَقَالَ فِيهِ الْوُضُوءُ.[17] یعنی ... حضرت امیر(ع) به مقداد دستور داد تا در مورد مذی از رسول خدا(ص) سوال کند زیرا خود حیا می‌کرد فرمود درباره‌ی مذی وضوء می‌باشد. امام صادق(ع) می‌فرماید: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع الْمَذْيُ الَّذِي يَخْرُجُ مِنَ الرَّجُلِ قَالَ أَحُدُّ لَكَ فِيهِ حَدّاً قَالَ قُلْتُ نَعَمْ جُعِلْتُ فِدَاكَ قَالَ فَقَالَ إِنْ خَرَجَ‌ مِنْكَ‌ عَلَى‌ شَهْوَةٍ فَتَوَضَّأْ وَ إِنْ خَرَجَ مِنْكَ عَلَى غَيْرِ ذَلِكَ فَلَيْسَ عَلَيْكَ فِيهِ وُضُوءٌ.[18] یعنی ... اگر مذی با شهوت خارج بشود پس وضوء بگیر و اگر بدون آن باشد وضوء بر تو نیست. معلوم می‌شود این روایات برای پاکیزگی است به جهت اینکه هیچ یک از فقهاء در مورد خروج مذی فتوا به وضوء نداده اند. 17) خروج «ودی» یعنی ماده ای که بعد از ادرار خارج می‌شود. در روایت آمده است: ثَلَاثٌ يَخْرُجْنَ‌ مِنَ‌ الْإِحْلِيلِ‌ وَ هُنَّ الْمَنِيُّ فَمِنْهُ الْغُسْلُ وَ الْوَدْيُ فَمِنْهُ الْوُضُوءُ لِأَنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ دَرِيرَةِ الْبَوْلِ قَالَ وَ الْمَذْيُ لَيْسَ فِيهِ وُضُوءٌ إِنَّمَا هُوَ بِمَنْزِلَةِ مَا يَخْرُجُ مِنَ الْأَنْفِ.[19] یعنی سه چیز از آلت مرد خارج می‌شود یکی منی است که غسل واجب می‌شود و یکی ودی است که وضوء واجب می‌شود زیرا از محل خروج ادرار خارج می‌شود... 18)تمامی رطوبت های خارج از آلت حتی اگر استبراء کرده باشد در روایت صحیح السند آمده است: مَنِ اغْتَسَلَ وَ هُوَ جُنُبٌ قَبْلَ أَنْ يَبُولَ ثُمَ‌ يَجِدُ بَلَلًا فَقَدِ انْتَقَضَ غُسْلُهُ وَ إِنْ كَانَ بَالَ ثُمَّ اغْتَسَلَ ثُمَّ وَجَدَ بَلَلًا فَلَيْسَ يُنْقَضُ غُسْلُهُ وَ لَكِنْ عَلَيْهِ الْوُضُوءُ.[20] یعنی اگر کسی غسل جنابت کند قبل از ادرار کردن سپس رطوبتی از او خارج شود غسلش باطل است و اگر بول کند و بعد غسل کند و بعد از غسل رطوبتی پیدا کرد غسل باطل نیست ولی وضوء لازم است. 19) ناخن گرفتن، علاوه بر شستن ناخن ها وضوء هم باید گرفته شود در روایت آمده است: قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع الرَّجُلُ يُقَلِّمُ‌ أَظْفَارَهُ‌ وَ يَجُزُّ شَارِبَهُ وَ يَأْخُذُ مِنْ شَعْرِ لِحْيَتِهِ وَ رَأْسِهِ هَلْ يَنْقُضُ ذَلِكَ وُضُوءَهُ فَقَالَ يَا زُرَارَةُ كُلُّ هَذَا سُنَّةٌ وَ الْوُضُوءُ فَرِيضَةٌ وَ لَيْسَ شَيْ‌ءٌ مِنَ السُّنَّةِ يَنْقُضُ الْفَرِيضَةَ وَ إِنَّ ذَلِكَ لَيَزِيدُهُ تَطْهِيراً.[21] یعنی سوال کردم از مردی که ناخن های خود را گرفته است و سبیل را می‌گیرد و محاسن و سر را کوتاه می‌کند آیا وضوئش باطل می‌شود؟ فرمود ای زراره این موارد سنت است و وضوء فریضه است و سنت ها فریضه را نقض نمی‌کند ولی اگر وضوء بگیرد پاک تر می‌شود. این همان دو طرف وضوء است که گفتیم که یک طرف حکم شرعی است و یکی پاکیزگی و بهداشت است. ناخن گرفتن حکم شرعی وضوء را باطل نمی‌کند ولی برای پاکیزگی و بهداشت باید وضوء گرفته شود. احتمال دیگر این است که خود ناخن گرفتن و سبیل کوتاه کردن و محاسن و موی سر کوتاه کردن طهارت باشد و وضوء این طهارت را بیشتر می‌کند ولی معلوم نیست که این موارد طهارت بیاورند زیرا خود ناخن گرفتن و کوتاه کردن مو محل تجمع کثیفی ها را ظاهر می‌کند. منابع: [1] تحف العقول، ابن شعبه حرانی، ص118. [2] الفصول المهمه، شیخ حرعاملی، ج2، ص14. [3] الفصول المهمه، شیخ حرعاملی، ج2، ص14. [4] من لایحضر الفقیه، شیخ صدوق، ج1، ص41. [5] المحاسن، برقی، ج1، ص47. [6] عیون اخبار الرضا، شیخ صدوق، ج2، ص111. [7] تهذیب الاحکام، شیخ طوسی، ج1، ص7. [8] عیون اخبار الرضا، شیخ صدوق، ج2، ص105. [9] الخصال، شیخ صدوق، ج2، ص620. [10] الکافی، کلینی، ج3، ص37، ط اسلامیه. [11] تهذیب الاحکام، شیخ طوسی، ج1، ص10. [12] الخصال، شیخ صدوق، ج2، ص620. [13] تهذیب الاحکام، شیخ طوسی، ج1، ص11. [14] تهذیب الاحکام، شیخ طوسی، ج1، ص22. [15] تهذیب الاحکام، شیخ طوسی، ج1، ص45. [16] تهذیب الاحکام، شیخ طوسی، ج1، ص23. [17] تهذیب الاحکام، شیخ طوسی، ج1، ص18. [18] تهذیب الاحکام، شیخ طوسی، ج1، ص19. [19] تهذیب الاحکام، شیخ طوسی، ج1، ص20. [20] الاستبصار، شیخ طوسی، ج1، ص119. [21] تهذیب الاحکام، شیخ طوسی، ج1، ص346