ﻣﺎﺟﺮﺍﯼ ﻟﯿﻠﺔ ﺍﻟﻤﺒﯿﺖ
ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤّﺪ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ
« ﻣﺎﺟﺮﺍﯼ ﻟﯿﻠﺔ ﺍﻟﻤﺒﯿﺖ » ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺳﻔﺮ ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻃﺎﺋﻒ، ﺑﻪ ﻣﮑﻪ ﻣﺮﺍﺟﻌﺖ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ ﭼﻨﺪ ﻣﺪﺗﯽ ﺩﺭ ﻣﮑﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭼﻮﻥ ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺟﺎﻧﯽ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﺸﺎﻥ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ ﻣﮑﻪ ﻧﯿﺰ ﻧﻈﺮ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻟﻪ ﻣﺠﻠﺲ ﺍﻭﺿﺎﻉ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﺑﺮﺩﻥ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺴﺎﻋﺪ ﺑﻮﺩ، ﺩﺭ »ﺩﺍﺭﺍﻟﻨﺪﻭﻩ« ﺷﻮﺭﺍ ﺑﻮﺩ ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﻧﻤﻮﺩﻩ، ﻭ ﺩﺭ ﯾﮏ ﻣﺠﻠﺲ ﺳﺮّﯼ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻃﺮﺡ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﮏ ﺳﺮﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﺎﺭ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﯿﺎﻥ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﻃﺮﺡ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﺍﺯ ﻗﺒﺎﯾﻞ ﻋﺮﺏ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺑﻄﻮﺭ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺭﯾﺨﺘﻪ، ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ، ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﺷﺮﮐﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﻫﻤﻪ ﻗﺒﺎﯾﻞ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﺧﻮﻥ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺑﻪ ﮔﺮﺩﻥ ﯾﮏ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﺧﺎﺹ ﻧﯿﻔﺘﺪ. ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﺮ ﻗﺘﻞ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻗﻄﻌﯿﺖ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ ﭼﻬﻞ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﻗﺒﺎﯾﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﺎﻣﺰﺩ ﻗﺘﻞ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺳﺤﺮﮔﺎﻫﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﺎﻧﻪ ﺭﯾﺨﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍﺀ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﻭﻟﯽ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻓﻮﻕ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﻘﺶ ﺑﺮ ﺁﺏ ﮐﺮﺩ. ﺳﺮﻭﺵ ﻏﯿﺒﯽ، ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻘﺸﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺳﺎﺧﺖ ﻭ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺍﺯ ﻣﮑﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﻣﻬﺎﺟﺮﺕ ﻧﻤﻮﺩ. ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺍﮐﺮﻡ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻧﯿﺰ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﻗﺘﻞ ﻣﻄﻠﻊ ﺳﺎﺧﺖ ﻭ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺁﻥ ﺷﺐ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮﺵ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﺷﻤﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﮐﺴﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻃﻠﺐ ﺧﺸﻨﻮﺩﯼ ﺧﺪﺍ ﻣﯽ ﻓﺮﻭﺷﺪ ﻭ ﺧﺪﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺍﺳﺖ[. ﺁﻥ ﺷﺐ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻝ ﻣﯿﻞ ﺍﯾﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩ ﺭﺍ ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺣﻀﺮﺕ ﺩﺭ ﺭﺧﺘﺨﻮﺍﺏ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪ. ﻭﻗﺘﯽ ﻣﺠﺮﯾﺎﻥ ﻃﺮﺡ ﻗﺘﻞ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺭﯾﺨﺘﻨﺪ، ﺩﯾﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺩﺭ ﺟﺎﯼ ﺍﻭ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺁﻥ ﺷﺐ ﺑﻪ »ﻟﯿﻠﺔ ﺍﻟﻤﺒﯿﺖ« ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ. ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻗﺼﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﻪ ﻫﺠﺮﺕ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺩﺭ ﻣﮑﻪ ﺑﺎ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﭘﯿﻤﺎﻥ ﻫﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﻪ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻭﯼ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﻓﺎﻉ ﮐﻨﻨﺪ. ﭘﺎﺳﯽ ﺍﺯ ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎ ﺗﻼﻭﺕ ﺳﻮﺭﻩ ﯾﺲ ﺍﺯ ﻣﻨﺰﻝ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﻏﺎﺭ ﺛﻮﺭ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﻪ ﺭﻭﺯ ﺗﻮﻗﻒ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻏﺎﺭ ﺑﻪ ﯾﺜﺮﺏ ﺭﻓﺖ. ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﯾﺜﺮﺏ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺳﺎﻝ 31 ﺑﻌﺜﺖ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺷﻬﺮ ﯾﺜﺮﺏ ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩ؛ ﻋﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺍﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺍﻭ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺑﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺭﺳﯿﺪ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﺷﺪﺕ ﺟﺮﺍﺣﺎﺕ ﺗﻮﺍﻥ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺘﻦ ﻧﺪﺍﺷﺖ، ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﺪﺍﻭﺍ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﯾﺜﺮﺏ ﺭﻓﺘﻨﺪ.
