ﻭﻻﺩﺕ ﺧﺎﺗﻢ ﺍﻧﺒﯿﺎﺀ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ

ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤّﺪ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ

« ﻭﻻﺩﺕ ﺧﺎﺗﻢ ﺍﻧﺒﯿﺎﺀ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ » ﭘﺲ ﺍﺯ 9 ﻣﺎﻩ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭﯼ ﺁﻣﻨﻪ، ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﭘﺴﺮﯼ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺟﻤﻌﻪ 17 ﺭﺑﯿﻊ ﺍﻻﻭﻝ، ﮐﻪ »ﺷﺶ ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﺻﺪ ﻭ ﺷﺼﺖ ﻭ ﺳﻪ ﺳﺎﻝ ﺍﺯ ﻫﺒﻮﻁ ﺣﻀﺮﺕ ﺁﺩﻡ« ﺳﭙﺮﯼ ﻣﯽ ﺷﺪ ﭘﺎ ﺑﻪ ﻋﺮﺻﻪ ﺍﯾﻦ ﺟﻬﺎﻥ ﮔﺬﺍﺷﺖ. ﺑﺮﮐﺖ ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﺎﻟﻢ ﺭﺍ ﭘﺮ ﮐﺮﺩ، ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﮐﺎﻣﻞ ﮐﻪ ﺩﺭﺧﺸﺶ ﺍﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﮐﺮﺩ. ﺗﻮﻟﺪ ﺍﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺎ ﻭﺟﺪﺍﻧﻬﺎﯾﯽ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺩﺭ ﺑﯿﺮﺍﻫﻪ ﻫﺎ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ ﺭﻓﺘﻨﺪ. ﺩﺭ ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﮐﻪ ﺁﻣﻨﻪ ﻓﺎﺭﻍ ﺷﺪ، ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﻣﺪ ﻭ ﭘﺴﺮ ﻋﺰﯾﺰﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﯾﺪ. ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﻗﺪﻡ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﻧﻬﺎﺩ، ﺩﻭ ﺯﺍﻧﻮ ﻭ ﺩﻭ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ. ﺳﭙﺲ ﻣُﺸﺘﯽ ﺧﺎﮎ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺠﺪﻩ ﺭﻓﺖ ﻭ ﻟﺐ ﺑﻪ ﺗﻮﺣﯿﺪ ﮔﺸﻮﺩ ﻭ ﺗﺴﺒﯿﺢ ﻭ ﺗﮑﺒﯿﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩ؛ )ﺧﺪﺍ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺷﮑﺮ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﺮ ﺻﺒﺢ ﻭ ﺷﺐ ﺗﺴﺒﯿﺢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ.( ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻧﻮﺭﯼ ﺍﺯ ﺩﻫﺎﻥ ﻣﺒﺎﺭﮐﺶ ﺳﺎﻃﻊ ﮔﺸﺖ ﮐﻪ ﺍﻫﻞ ﻣﮑﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻧﺪ. ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻭﻻﺩﺕ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﻼﻡ ﺍﺑﻠﯿﺲ )ﭘﺪﺭ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﻫﺎ( ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺑﻠﻨﺪﯼ ﮐﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﻫﺎ ﮔﺮﺩ ﺍﻭ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ، ﻭ ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ: »ﺍﯼ ﺳﺮﻭﺭ ﻣﺎ! ﭼﻪ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﺍﯼ ﺳﺒﺐ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺑﮑﺸﯽ؟« ﺍﺑﻠﯿﺲ ﮔﻔﺖ؛ »ﻭﺍﯼ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ، ﺍﻣﺸﺐ ﻭﺿﻊ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻭ ﺯﻣﯿﻦ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﻭ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﺷﺪﻩ، ﻭ ﺍﯾﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺑﺮﻭﺯ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﻋﺮﻭﺝ ﻋﯿﺴﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﭼﻨﯿﻦ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﺍﯼ ﺭﺥ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ ﺷﻮﯾﺪ ﻭ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﭼﯿﺴﺖ؟« ﺷﯿﺎﻃﯿﻦ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺳﭙﺲ ﻧﺰﺩ ﺍﺑﻠﯿﺲ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﮔﻔﺘﻨﺪ؛ »ﭼﯿﺰ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﯼ ﻧﯿﺎﻓﺘﯿﻢ.« ﺍﺑﻠﯿﺲ ﮔﻔﺖ؛ »ﻣﻦ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﺴﺘﺠﻮﯼ ﺁﻥ ﺣﺎﺩﺛﻪ، ﺳﺰﺍﻭﺍﺭﺗﺮﯾﻨﻢ.« ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﮔﻨﺠﺸﮑﯽ ﺩﺭ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﺐ ﮐﻮﻩ ﺣﺮﺍﺀ ﺑﻪ ﻣﮑﻪ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ. ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﻬﯿﺐ ﺯﺩ: )ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩ، ﺧﺪﺍ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻟﻌﻨﺖ ﮐﻨﺪ.( ﺍﺑﻠﯿﺲ؛ ﺍﯼ ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ! ﯾﮏ ﺳﺆﺍﻝ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﻡ، ﺣﺎﺩﺛﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺍﻣﺸﺐ ﺭﺥ ﺩﺍﺩﻩ ﭼﯿﺴﺖ؟ ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ؛ ﻣﺤﻤّﺪ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﺑﻠﯿﺲ؛ ﺁﯾﺎ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﻬﺮﻩ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﻡ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻓﺮﯾﺐ ﺩﻫﻢ؟ ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ؛ ﻧﻪ، ﻫﺮﮔﺰ. ﺍﺑﻠﯿﺲ؛ ﺁﯾﺎ ﺩﺭ ﺍﻣﺖ ﺍﻭ ﺭﺍﻩ ﻧﻔﻮﺫﯼ ﺩﺍﺭﻡ؟ ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ؛ ﺁﺭﯼ. ﺍﺑﻠﯿﺲ؛ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺧﺸﻨﻮﺩ ﺷﺪﻡ.