ﺗﻮﺣﯿﺪ، ﻧﺪﺍﯼ ﻓﻄﺮﺕ
ﺍﺻﺤﺎﺏ ﮐﻬﻒ
« ﺗﻮﺣﯿﺪ، ﻧﺪﺍﯼ ﻓﻄﺮﺕ » ﺩﺭ ﮐﺸﻮﺭ ﺭﻭﻡ ﺷﻬﺮﯼ ﺑﻨﺎﻡ )ﺍﻗﺴﻮﺱ( ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﯽ ﺻﺎﻟﺢ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ، ﻣﯿﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺧﺘﻼﻓﯽ ﺷﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﯽ ﺑﻨﺎﻡ )ﺩﻗﯿﻮﺱ( ﺍﺯ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻓﺎﺭﺱ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺷﻬﺮ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺁﻧﺠﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺷﻐﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ. ﺩﻗﯿﻮﺱ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﮐﺎﺥ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺳﺎﺧﺖ ﻭ ﺗﺎﺝ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ ﮔﺬﺍﺷﺖ. ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﺑﯽ ﺷﻤﺎﺭﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﮔﻤﺎﺭﺩ، ﮐﺎﺧﺶ ﺍﺯ ﺟﻮﺍﻫﺮﺍﺕ ﺯﯾﺎﺩ ﺑﺮﻕ ﻣﯽ ﺯﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺎﺧﺖ ﺗﺨﺖ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻃﻼ ﻭ ﻧﻘﺮﻩ ﻭ ﺁﺑﮕﯿﻨﻪ ﻫﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ ﮐﺮﺩ. ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻋﯿﺪ ﮔﺮﺩ ﺧﺪﺍﯾﺎﻥ ﺧﻮﯾﺶ، ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﻪ ﺑﺖ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺗﻘﺮﺏ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻬﺮ ﺍﻗﺴﻮﺱ ﻣﯽ ﺟﺴﺘﻨﺪ ﻭﻟﯽ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺍﺷﺮﺍﻑ ﺯﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﺍﺻﯿﻞ ﺷﻬﺮ ﺑﻮﺩ، ﺑﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﻣﯽ ﺩﯾﺪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﯼ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪﺍﯾﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﺍﻭ ﻧﺒﻮﺩ ﻭ ﻣﻮﺟﺐ ﺁﺳﺎﯾﺶ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻭ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺟﻬﺖ ﺩﺭ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﺁﻧﺎﻥ ﺗﺮﺩﯾﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻓﮑﺮﺵ ﻣﻀﻄﺮﺏ ﻭ ﻣﺘﺤﯿﺮ ﺑﻮﺩ. ﻟﺬﺍ ﺍﺯ ﺟﻤﻊ ﻣﺮﺩﻡ ﺟﺪﺍ ﺷﺪ ﻭ ﻣﺨﻔﯿﺎﻧﻪ ﺍﺯ ﺻﻔﻮﻓﺸﺎﻥ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺩﺭﺧﺘﯽ ﺭﺳﯿﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﺳﺎﯾﻪ ﺁﻥ ﺩﺭﺧﺖ ﺑﺎ ﻏﻢ ﻭ ﺍﻧﺪﻭﻩ، ﺩﺭ ﺗﻔﮑﺮ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺖ، ﭼﯿﺰﯼ ﻧﮕﺬﺷﺖ ﮐﻪ ﺟﻮﺍﻥ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺍﻭ ﭘﯿﻮﺳﺖ، ﺍﻭ ﻫﻢ ﺩﺭ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﮏ ﻭ ﺗﺮﺩﯾﺪ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﺘﺤﯿﺮ ﻭ ﻣﺘﻔﮑﺮ ﺑﻮﺩ. ﺟﻮﺍﻥ ﺩﻭﻡ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﮋﺍﺩ ﻭ ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩ. ﺳﭙﺲ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﯿﻮﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﻔﺖ ﻧﻔﺮ ﺑﺎﻟﻎ ﺷﺪ ﻭ ﺟﻤﻠﮕﯽ ﺑﻪ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﻌﺘﺮﺽ ﻭ ﺑﻪ ﺧﺪﺍﯾﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﯼ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ. ﺑﻪ ﺯﻭﺩﯼ ﻣﻬﺮ ﻭ ﻣﺤﺒﺖ ﺑﯿﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﺷﺪﻧﺪ. ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺮﭼﻪ ﺧﻮﯾﺸﺎﻭﻧﺪﯼ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﺄﻧﻮﺱ ﺷﺪﻧﺪ، ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻓﮑﺮ ﻧﺎﻓﺬ ﻭ ﻓﻄﺮﺕ ﺳﻠﯿﻢ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﻪ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﻧﻈﺎﻡ ﺧﻠﻘﺖ ﻭ ﺁﻓﺮﯾﻨﺶ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﻓﮑﺎﺭﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﻧﻮﺭ ﺗﻮﺣﯿﺪ ﻣﻨﻮﺭ ﮔﺸﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺎﻟﻖ ﯾﮑﺘﺎ ﻫﺪﺍﯾﺖ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺭﻭﺣﺸﺎﻥ ﺁﺳﻮﺩﻩ ﻭ ﻗﻠﺒﺸﺎﻥ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ. ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺤﻔﻮﻅ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺭﻣﺰ ﻭ ﺭﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﯽ ﻧﺒﺮﺩ. ﺩﻗﯿﻮﺱ ﺳﻪ ﻣﺸﺎﻭﺭ ﺑﻨﺎﻡ ﻫﺎﯼ »ﻣﻠﯿﺨﺎ، ﻣﮑﺴﻠﻤﯿﻨﺎ، ﻣﯿﺸﯿﻠﻨﺎ« ﺩﺭ ﺳﻤﺖ ﺭﺍﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺳﻪ ﻣﺸﺎﻭﺭ ﺑﻨﺎﻡ ﻫﺎﯼ »ﻣﺮﻧﻮﺱ، ﺩﯾﺮﻧﻬﻮﺱ، ﺳﺎﺫﺭﯾﻮﺱ« ﺩﺭ ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﺧﻮﺩ ﮔﻤﺎﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ. ﺟﻮﺍﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺘﯽ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﺘﺤﺪ ﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻫﻤﯿﻦ ﺷﺶ ﻧﻔﺮ ﻣﺸﺎﻭﺭ ﺩﻗﯿﻮﺱ ﺑﻮﺩﻧﺪ.
