ﻧَﺴَﺐ ﻣﺮﯾﻢ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ
ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺮﯾﻢ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ
« ﻧَﺴَﺐ ﻣﺮﯾﻢ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼم » ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺮﯾﻢ، ﺁﻥ ﺑﺎﻧﻮﯼ ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭ ﻧﺎﻡ ﭘﺪﺭﺵ »ﻋﻤﺮﺍﻥ« ﻭ ﻧﺎﻡ ﻣﺎﺩﺭﺵ »ﺣﻨّﻪ« ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻣﺎﺩﺭ ﻣﺮﯾﻢ ﺯﻧﯽ ﻧﺎﺯﺍ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﯼ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺳﺎﻝ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺣﺴﺮﺕ ﻃﻔﻠﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ ﻭ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺍﺷﮏ ﻣﯽ ﺭﯾﺨﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺧﯿﺎﻝ ﺧﻮﺵ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﺮﻭﺩ. ﺍﻭ ﻧﺬﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯﯼ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻃﻔﻠﯽ ﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﯼ ﺷﺪ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﻮﮐﺮﯼ ﻋﺒﺎﺩﺗﮕﺎﻩ ﺑﯿﺖ ﺍﻟﻤﻘﺪﺱ ﺑﮕﻤﺎﺭﺩ ﺗﺎ ﺧﺪﻣﺘﮕﺬﺍﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺷﻮﺩ. ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﻗﻠﺒﺶ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﻗﺎﻧﻊ ﺑﻮﺩ. ﺍﻭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﯾﺪ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺍﯼ ﺑﻪ ﺟﻮﺟﻪ ﺧﻮﺩ ﻏﺬﺍ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻭ ﯾﺎ ﺯﻧﯽ ﻃﻔﻠﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻣﺎﺩﺭﯾﺶ ﺷﺪﺕ ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺖ ﻭ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﯿﻞ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ. ﺗﺼﻮﺭ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﺴﮑﯿﻦ ﺩﺭﺩﻫﺎﯼ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ، ﺧﻮﺍﺏ ﺭﺍﺣﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﺍﻭ ﺭﺑﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﺍﻭ ﺭﺍﺿﯽ ﺑﻮﺩ ﻋﺰﯾﺰﺗﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰ ﻭ ﮔﺮﺍﻧﺒﻬﺎﺗﺮﯾﻦ ﺛﺮﻭﺗﺶ ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ ﺗﺎ ﺷﺎﻫﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽ ﻭ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮔﺮﻡ ﺧﻮﺩ ﺑﻔﺸﺎﺭﺩ ﻭ ﺭﻧﺞ ﻭ ﻣﺤﻨﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﺪ. ﻣﺎﺩﺭ ﻣﺮﯾﻢ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﭘﯿﻤﺎﻥ ﺑﺴﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺎﺭﯼ ﻭﺍ ﺩﺍﺭ ﻧﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻫﯿﭻ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﯼ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﺪﻣﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺪﺍ ﻓﺎﺭﻍ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻗﯿﺪ ﻭ ﺑﻨﺪ ﺁﺯﺍﺩ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ.
