ﻋﺬﺍﺏ ﺍﻟﻬﯽ ﺑﺮ ﺑﻨﯽ ﺍﺳﺮﺍﺋﯿﻞ

ﺣﻀﺮﺕ ﺩﺍﻭﻭﺩ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ

« ﻋﺬﺍﺏ ﺍﻟﻬﯽ ﺑﺮ ﺑﻨﯽ ﺍﺳﺮﺍﺋﯿﻞ » ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺍﻭﻭﺩ ﺑﻨﯽ ﺍﺳﺮﺍﺋﯿﻞ ﺻﺎﺣﺐ ﺷﻬﺮﮐﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺁﺏ ﺩﺭﯾﺎ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺟﺰﺭ ﻭ ﻣﺪ ﺑﻮﺩ، ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﻫﯿﺎﻥ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻣﺪّ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺸﺘﺰﺍﺭﻫﺎﯼ ﺁﻧﺎﻥ ﻣﯽ ﺷﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺻﯿﺪ ﻣﺎﻫﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺷﻨﺒﻪ ﺑﺮ ﺁﻥ ﻗﻮﻡ ﺣﺮﺍﻡ ﮐﺮﺩ. ﻋﻠﺖ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﻭﺯ ﺟﻤﻌﻪ ﺭﺍ ﻋﯿﺪ ﺭﺳﻤﯽ ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﻋﯿﺪ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺷﻨﺒﻪ ﺭﺍ ﺭﻭﺯ ﺗﻌﻄﯿﻞ ﺧﻮﺩ ﺍﻋﻼﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻗﻮﻡ ﺍﯾﻠﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻧﮑﻪ ﺻﯿﺪ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺷﻨﺒﻪ ﻣﻤﻨﻮﻉ ﺷﺪ، ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺣﯿﻠﻪ ﺯﺩﻧﺪ. ﺁﻧﻬﺎ ﺁﺑﺮﺍﻩ ﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭ ﺩﺭﯾﺎ ﺗﺎ ﻣﯿﺎﻥ ﮐﺸﺘﺰﺍﺭﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺣﻔﺮ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﻣﺎﻫﯿﺎﻥ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﺍﯾﻦ ﺁﺑﺮﺍﻫﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺷﻨﺒﻪ ﻧﺼﯿﺐ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺷﺪ. »ﻭ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺷﻨﺒﻪ ﺍﺯ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺧﺪﺍ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﻧﯿﮏ ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ. ﭘﺲ ﺑﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﮔﻔﺘﯿﻢ ﺑﻮﺯﯾﻨﮕﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﻃﺮﺩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﺎ ﺁﻥ ﻋﻘﻮﺑﺖ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﺎﺿﺮﺍﻥ ﻭ ﻧﺴﻠﻬﺎﯼ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻋﺒﺮﺗﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﯾﻢ.« ﺑﻪ ﺍﺫﻥ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﺑﻮﺯﯾﻨﻪ ﺷﺪﻧﺪ. ﺁﻧﻬﺎ ﺳﻪ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺷﮑﻞ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ. ﺍﺯ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺳﺆﺍﻝ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺁﯾﺎ ﺗﻮ ﻓﻼﻧﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﺷﮏ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﺎﻧﺸﺎﻥ ﻓﺮﻭ ﻣﯽ ﺭﯾﺨﺖ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺑﻠﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﺴﺘﻢ. ﮔﺮﻭﻩ ﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﺷﺒﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﺍﻣﺮ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﻧﺰﻭﻝ ﻋﺬﺍﺏ ﺍﻟﻬﯽ ﺍﺯ ﺷﻬﺮ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪﻧﺪ. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﻪ ﺭﻭﺯ ﺑﺎﺩ ﻭ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﺳﺨﺖ ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺩﺭﯾﺎ ﺭﯾﺨﺖ ﻭ ﮐﺴﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮔﺮﻭﻩ ﻧﺎﻓﺮﻣﺎﻥ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ. ﺻﺒﺤﮕﺎﻫﺎﻥ ﮐﻪ ﮔﺮﻭﻩ ﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ، ﺷﻬﺮ ﺭﺍ ﻣﺮﺩﻩ ﻭ ﺳﺎﮐﺖ ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﺟﺴﺎﺩ ﺑﻮﺯﯾﻨﮕﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺁﺑﻬﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﺳﺎﻥ ﺑﻮﺩ. ﻟﻌﻨﺖ ﺩﺍﻭﻭﺩ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻗﻮﻡ ﻧﺎﻓﺮﻣﺎﻥ ﺁﻥ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﺍﻫﻞ ﺍﯾﻠﻪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﺑﻮﺯﯾﻨﻪ ﺷﻮﻧﺪ. ﻣﺤﻞ ﺳﮑﻮﻧﺖ ﺍﺻﺤﺎﺏ ﺳﺒﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﮕﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﺑﻮﺯﯾﻨﻪ ﺷﺪﻧﺪ، ﺍﯾﻠﻪ ﺑﻮﺩ.