ﺍﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ
ﺣﻀﺮﺕ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ
« ﺍﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ » ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﺑﻪ ﻓﻠﺴﻄﯿﻦ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺳﺘﺎﯼ »ﺣﺒﺮﻭﻥ« ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ »ﻗﺪﺱ ﺧﻠﯿﻞ« ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ ﺳﺎﮐﻦ ﺷﺪ. ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﻟﻮﻁ، ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺗﻮﺣﯿﺪ ﺩﻋﻮﺕ ﮐﺮﺩ، ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﯾﻪ ﮐﻮﺷﻨﻬﺎﯼ ﺍﻭ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻣﺴﺘﻀﻌﻔﯿﻦ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻣﺎﺩﯼ ﻭ ﻣﻌﻨﻮﯼ ﺑﯽ ﻧﯿﺎﺯ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ. ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻣﺸﻘﺖ ﺑﻪ ﺳﻦ ﭘﯿﺮﯼ ﺭﺳﯿﺪ ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ﭘﺴﺮﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﻫﻤﺴﺮ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﺳﺎﺭﻩ ﺑﭽﻪ ﺩﺍﺭ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ، ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺎ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﺳﺎﺭﻩ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﺑﺎ ﻫﺎﺟﺮ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﺮﺩ. ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺪﺗﯽ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻫﺎﺟﺮ ﺑﻪ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﻓﺮﺯﻧﺪﯼ ﺑﻨﺎﻡ »ﺍﺳﻤﺎﻋﯿﻞ« ﺩﺍﺩ. ﺣﻀﺮﺕ ﺍﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺳﻪ ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﭼﻮﻥ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ؛ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ ﻭ ﻫﺠﺪﻩ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻫﺒﻮﻁ ﺁﺩﻡ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺁﻣﺪ. »ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ! ﻓﺮﺯﻧﺪ ﭘﺎﮐﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ«. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﮋﺩﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ؛ »ﻓﺮﺯﻧﺪﯼ ﻣﺘﯿﻦ ﻭ ﺻﺒﻮﺭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ«. ﺳﺎﺭﻩ ﻧﯿﺰ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﺯ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺛﻤﺮﻩ ﻋﻤﺮﺵ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺩﺭ ﺳﻦ ﭘﯿﺮﯼ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺍﻣﯿﺪﯼ ﺑﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻧﺒﻮﺩ. ﻭﻟﯽ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻋﻨﺎﯾﺖ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﻦ ﻓﺮﺯﻧﺪﺩﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﻏﯿﺮ ﻋﺎﺩﯼ ﺑﻮﺩ، ﺩﻋﺎﯼ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ ﺭﺳﯿﺪ ﻭ ﻣﮋﺩﻩ ﻓﺮﺯﻧﺪﯼ ﺑﻨﺎﻡ »ﺍﺳﺤﺎﻕ« ﺑﻪ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﻭ ﺳﺎﺭﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪ. ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﺷﮑﺮ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺠﺎ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ؛ »ﺷﮑﺮ ﻭ ﺳﭙﺎﺱ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﯼ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﻭ ﺍﺳﺤﺎﻕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻦ ﭘﯿﺮﯼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻋﻨﺎﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮﺩ، ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﻣﻦ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻭ ﺑﺮﺁﻭﺭﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ.« ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻧﯿﺰ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﻭ ﻟﻮﻁ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺪﺍﭘﺮﺳﺘﯽ ﺩﻋﻮﺕ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭﻟﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺩﻋﻮﺕ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺎﺳﺦ ﻧﺪﺍﺩﻧﺪ ﻭ ﺩﭼﺎﺭ ﻋﺬﺍﺏ ﺍﻟﻬﯽ ﺷﺪﻧﺪ. ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺷﻬﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺍﺭﻭﻧﻪ ﮔﺮﺩﯾﺪ ﻭ ﺳﻨﮕﻬﺎﯼ ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺭﯾﺪ ﻭ ﺑﻪ ﮐﯿﻔﺮ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺯﺷﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﯿﺪﻧﺪ. »ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﯿﻔﺮ ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﻧﺎﭘﺎﮐﺎﻥ«.
