إذا رأيتَ المُشَوَّهَ الأعرابيَّ في جَحْفَلٍ جَرّارٍ فانْتَظِرْ فَرَجَكَ و لشِيعَتِكَ المؤمنينَ، فإذا انكَسَفَتِ الشّمسُ فارفَعْ بَصَرَكَ إلَى السَّماءِ و انظُرْ ما فَعلَ اللّه ُ عزّ و جلّ بالمُجرِمينَ .;

هر گاه آن بيابان گرد زشت روى را در ميان لشكرى انبوه ديدى، براى خود و شيعيان مؤمنت در انتظار فرج باش. هرگاه خورشيد گرفت چشم به آسمان دار و بنگر كه خداوند عزّ و جلّ با مجرمان چه مى كند.;