امام كاظم عليه السلام
كانَ في بني إسرائيلَ رجُلٌ مؤمنٌ ، و كانَ لَهُ جارٌ كافِرٌ ، فكانَ يَرفُقُ بالمؤمنِ و يُولِيهِ المَعروفَ في الدُّنيا ، فلَمّا أنْ ماتَ الكافرُ بنى اللّه ُ لَهُ بَيتا في النّارِ مِن طِينٍ ، فكانَ يَقيهِ حَرَّها و يَأتيهِ الرِّزقُ مِن غَيرِها ، و قيلَ لَهُ ; هذا بما كُنتَ تُدخِلُ على جارِكَ المؤمِن .;
در ميان بنى اسرائيل مردى مؤمن بود كه همسايه كافرى داشت. او با آن مرد مؤمن رفتارى نرم داشت و به وى نيكى مى كرد. وقتى آن كافر از دنيا رفت خداوند در دوزخ خانه اى گِلى برايش ساخت كه او را از گرماى جهنّم حفظ مى كرد و روزيش از غير دوزخ مى آمد. به او گفته شد; اين به سبب رفتارى است كه با همسايه مؤمنت داشتى.;
منبع: بحار الأنوار : 8/297/48 .