بَكى أبو ذرٍّ مِن خَشيَةِ اللّه ِ حتَّى اشتَكى بَصَرُهُ ، فقيلَ لَهُ ; لو دَعَوتَ اللّه َ يَشفِي بَصَرَكَ ؟! فقال ; إنّي عن ذلكَ مَشغولٌ و ما هو بِأكبَرِ هَمّي ، قالوا ; العَظِيمَتانِ الجَنَّةُ و النّارُ .;

ابوذر از خوف خدا چندان گريست كه چشمش آسيب ديد ؛ به او گفته شد ; كاش دعا مى كردى كه خدا چشمت را شفا دهد؟! ابوذر گفت ; از اين غافل شده ام و مهم ترين مشغله فكرى ام نيست . گفتند ; چه چيز تو را از آن باز داشته است؟ گفت ; دو امر بسيار بزرگ ; بهشت و دوزخ .;