لا تَنْقَطعُ الحُجّةُ مِن الأرضِ إلاّ أربَعينَ يَوما قَبلَ يومِ القيامةِ ، فإذا رُفِعَتِ الحُجّةُ اُغلِقَتْ أبْوابُ التَّوبَةِ ، و لَم يَنْفَعْ نَفْسا إيمانُها لَم تَكُن آمَنَتْ .;

زمين از حجّت تهى نمى ماند، مگر چهل روز پيش از روز رستاخيز. و چون حجّت برداشته شد، درهاى توبه بسته مى شود و آن گاه، ايمان آوردن كسانى كه تا آن زمان ايمان نياورده باشند سودى ندارد.;