كانَ فيما وَعَظَ لقمانُ ابنَهُ ; ··· يا بُنَيَّ ، اجعَلْ في أيّامِكَ و لَيالِيكَ و ساعاتِكَ نَصيبا لكَ في طَلَبِ العِلمِ ، فإنّكَ لَن تَجِدَ لكَ تَضيِيعا مِثلَ تَركِهِ .;

از اندرزهاى لقمان به فرزندش اين بود كه ; . . . فرزندم ! از روزها و شبها و اوقات خود بخشى را به تحصيل علم اختصاص بده ؛ زيرا تو هرگز براى خود خسران و ضايعه اى چون ترك علم نخواهى يافت .;