مَن طَلَبَ الدنيا استِغناءً عنِ الناسِ و تَعَطُّفا عَلَى الجارِ ، لَقِيَ اللّه َ و وَجهُهُ كالقَمَرِ ليلَةَ البَدرِ .;

هركه به منظور بى نيازى از مردم و رسيدگى به همسايه ، در طلب دنيا بر آيد با چهره اى چون ماه شب چهارده خدا را ديدار كند .;