امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال علاء بن فضيل از تفسير اين آيه «پس هر كه اميد ديدار پروردگارش را دارد » ـ فرمود
مَن صَلّى أو صامَ أو أعتَقَ أو حَجَّ يُرِيدُ مَحْمَدَةَ الناسِ فقد أشرَكَ في عَمَلِهِ و هو شِركٌ مَغفورٌ .;
هر كه به خاطر تعريف مردم نماز بخواند يا روزه گيرد يا بنده آزاد كند يا حج رود ، در كار خود شرك آورده است، گر چه شركى است كه آمرزيده مى شود .;
منبع: بحار الأنوار : 72/301/40 .