«فَمَنْ كانَ يَرْجُو لِقاءَ رَبِّهِ···» ـ ; الرَّجُلُ يَعمَلُ شيئا مِن الثوابِ لا يَطلُبُ به وَجهَ اللّه ِ إنّما يَطلُبُ تَزكِيَةَ الناسِ ، يَشتَهي أن يَسمَعَ بهِ الناسُ، فهذا الّذي أشرَكَ بعِبادَةِ ربِّهِ .;

آدمى كار ثوابى مى كند، امّا خدا را در نظر ندارد ، بلكه ستايش مردم در نظر اوست و مشتاق است كه آن را به گوش مردم برساند . چنين كسى در پرستش پروردگار خود شرك آورده است .;