الذِّكرُ ذِكرانِ; ذِكرٌ خالِصٌ يُوافِقُهُ القَلبُ ، و ذِكرٌ صارِفٌ يَنفِي ذِكرَ غَيرِهِ .;

ذكر بر دو گونه است ; ذكر خالص كه با دل سازگار و همراه است و ذكر بازدارنده كه ياد هر كس جز او را از دل مى برد .;