مَن ظَهَرَت صِحَّتُهُ على سُقْمِهِ فَيُعالِجُ بِشَيءٍ فَماتَ فأنا إلى اللّه ِ مِنهُ بَرِيءٌ .;

هر كه سلامتش بر بيمارى اش چيره باشد و با اين حال خود را با چيزى درمان كند و [بر اثر آن ]بميرد من نزد خدا از او بيزارى مى جويم .;