لقد دَعَوتُ اللّه َ مَرَّةً فاستَجابَ و نَسِيتُ الحاجَةَ ، لأنّ استجابَتَهُ بِإِقبالِهِ على عبدِهِ عند دَعوَتِهِ أعظَمُ و أجَلُّ مِمّا يُريدُ مِنهُ العبدُ و لَو كانَت الجَنَّةَ و نَعِيمَها الأبَدَ .;

يك بار خداى را خواندم و او پاسخم را داد، من حاجت خود را از ياد بردم ؛ زيرا پاسخ دهى خدا از روى اقبالِ او به بنده اش در هنگام دعا، بسى بزرگتر و ارزشمندتر است از آنچه بنده از او مى خواهد ، حتى اگر خواسته اش بهشت و نعمتهاى جاويدان آن باشد .;