مَن لَم يَسْتَحيِ مِن العَيبِ ، و يَرْعَوِ عندَ الشَّيبِ ، و يَخْشَ اللّه َ بظَهْرِ الغَيبِ ، فلا خَيرَ فيهِ .;

كسى كه از عيب و ننگ، حيا نداشته باشد و در پيرى دست از خلافكارى نكشد و در نهان از خدا نترسد، خيرى در او نيست .;