إذا تَخَلّى المؤمنُ مِن الدُّنيا سَما و وَجَدَ حَلاوَةَ حُبِّ اللّه ِ ، و كانَ عندَ أهلِ الدُّنيا كأنَّهُ قد خُولِطَ ، و إنَّما خالَطَ القَومَ حَلاوَةُ حُبِّ اللّه ِ فلَم يَشْتَغلوا بغَيرِهِ .;

هرگاه مؤمن از دنيا كنار كشد بلند مرتبه گردد و شيرينى محبت خدا را دريابد و نزد دنيا پرستان چون ديوانه نمايد، در صورتى كه شيرينى محبت خدا با آنها درآميخته است و از اين رو دل را جز به او مشغول نكرده اند.;