إنَّ رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ضَلَّت ناقَتُهُ ، فقالَ الناسُ فيها ; يُخبِرُنا عن السَّماءِ و لا يُخبِرُنا عَن ناقَتِهِ ! فَهَبَطَ علَيهِ جَبرَئيلُ فقالَ ; يا محمّدُ ، ناقَتُكَ في وادِي كذا و كذا ، مَلفوفٌ خِطامُها بشَجَرَةِ كذا و كذا . قالَ ; يا أيُّها الناسُ ، أكثَرتُم عَلَيَّ في ناقَتي ، ألا و ما أعطانيَ اللّه ُ خَيرٌ مِمّا أخَذَ مِنّي ، ألا و إنَّ ناقَتي في وادِي كذا و كذا ، مَلفوفٌ خِطامُها بشَجَرةِ كذا و كذا ، فَابتَدَرَها الناسُ فَوَجَدوها كما قالَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله .;

ناقه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله گم شد. مردم گفتند ; برايمان از آسمان خبر مى دهد، اما از شترش خبرمان نمى دهد [و نمى داند كجاست]! پس، جبرئيل بر حضرت فرود آمد و گفت ; اى محمّد! ناقه ات در فلان و بهمان درّه است و مهارش به چنين و چنان درخت پيچ خورده است. پس، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله منبر رفت و خدا را حمد و ثنا گفت و فرمود ; هلا اى مردم! شما درباره [گم شدن] ناقه من حرفها زديد. بدانيد كه آنچه خداوند به من داد، بهتر از آن چيزى است كه از من گرفت. بدانيد كه ناقه من در چنين و چنان وادى است و مهارش به چنين و چنان درخت پيچ خورده است. مردم به طرف ناقه شتافتند و ديدند همان گونه است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرموده بود.;