عَورَةُ المُؤمِنَ عَلَى المُؤمِنِ حَرامٌ ـ ; لَيسَ حَيثُ تَذهَبُ ، إنَّما عَورَةُ المُؤمِنِ أن يَراهُ يَتَكَلَّمُ بِكَلامٍ يُعابُ عَلَيهِ ، فيَحفَظَهُ عَلَيهِ لِيُعَيِّرَهُ بِهِ يَوما إذا غَضِبَ .;

عورت مؤمن بر مؤمن حرام است ـ فرمود ; معنايش آن نيست كه تو فكر مى كنى، بلكه مراد از عورتِ مؤمن اين است كه ببيند برادر مؤمنش جمله اى مى گويد كه جاى سرزنش و نكوهش دارد و او جمله را در خاطر سپارد، تا روزى كه از دست او عصبانى شد، به واسطه آن جمله او را سرزنش كند.;