إذا كانَ يَومُ القِيامَةِ بَعَثَ اللّه ُ عَزَّ و جلَّ العالِمَ و العابِدَ ، فإذا وَقَفا بَينَ يَدَيِ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ قيلَ لِلعابِدِ ; انطَلِق إلَى الجَنَّةِ ، و قيلَ لِلعالِمِ ; قِفْ تَشفَعْ لِلنّاسِ بِحُسنِ تَأديبِكَ لَهُم .;

چون روز قيامت شود خداوند عزّ و جلّ عالم و عابد را برانگيزد. چون آن دو در پيشگاه خداوند عزّ و جلّ بايستند، به عابد گفته شود; به بهشت برو و به عالم گفته شود; بايست و به سبب آن كه مردم را نيكو تربيت كردى، شفاعتشان كن.;