العارِفُ شَخصُهُ مَعَ الخَلقِ و قَلبُهُ مَعَ اللّه ِ تَعالى ، و لَو سَها قَلبُهُ عَنِ اللّه ِ تَعالى طَرفَةَ عَينٍ لَماتَ شَوقا إلَيهِ .;

عارف، جسمش در ميان مردم است و دلش با خداوند متعال؛ اگر دل او چشم به هم زدنى از خداوند متعال غافل شود، از شوق او جان سپارد.;