كانَ فيها الأعاجيبُ، و كانَ أعجَبُ ما كانَ فيها أن قالَ لاِبنِهِ ; خَفِ اللّه َ عَزَّ و جلَّ خِيفَةً لَو جِئتَهُ بِبِرِّ الثَّقَلَينِ لَعَذَّبَكَ، و ارجُ اللّه َ رجاءً لَو جِئتَهُ بِذُنوبِ الثَّقَلَينِ لَرَحِمَكَ .;

در آن مطالب شگفتى بود و شگفت ترين مطلبش اين بود كه به فرزندش فرمود; از خداوند عزّ و جلّ چنان بترس كه اگر با كارهاى نيك جنّ و انس بر او وارد شوى، باز تو را عذاب خواهد كرد، و به او چنان اميدوار باش كه اگر با گناهان جنّ و انس بر او وارد شوى، تو را خواهد بخشيد.;