قالَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله لِرَجُلٍ أتاهُ ; أ لا أدُلُّكَ على أمرٍ يُدخِلُكَ اللّه ُ بهِ الجَنَّةَ ؟ قالَ ; بَلى يا رسولَ اللّه ِ . قالَ ; فإن كنتُ أحوَجَ مِمّن اُنيلُهُ ؟ قالَ ; فانصُرِ المَظلومَ، قالَ ; و إن كنتُ أضعَفَ مِمَّن أنصُرُهُ ؟ قالَ ; فاصنَعْ للأخرَقِ يَعني أشِرْ علَيهِ، قالَ ; فإن كنتُ أخرَقَ مِمَّن أصنَعُ لَهُ ؟ قالَ ; فَأصمِتْ لِسانَكَ إلاّ مِن خَيرٍ، أ ما يَسُرُّكَ أن تكونَ فيكَ خَصلَةٌ مِن هذهِ الخِصالِ تَجُرُّكَ إلى الجَنَّةِ ؟ ! .;

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله خطاب به مردى كه نزد ايشان آمد فرمود ; آيا تو را به كارى راهنمايى نكنم كه بدان وسيله خداوند تو را به بهشت برد؟ عرض كرد ; چرا ، اى رسول خدا! حضرت فرمود ; از آنچه خداوند به تو ارزانى داشته است بخشش كن . عرض كرد ; اگر خودم از كسى كه بدو بخشش مى كنم نيازمندتر بودم چه؟ حضرت فرمود ; ستمديده را يارى كن . عرض كرد ; اگر خودم از كسى كه ياريش مى كنم ناتوانتر بودم چه؟ فرمود ; براى آدمِ نادان كارسازى كن ؛ يعنى او را راهنمايى كن . عرض كرد; اگر خودم از او نادانتر بودم چه؟ حضرت فرمود; زبانت را جز از خير ساكت نگه دار . آيا خوشحال نمى شوى كه يكى از اين خصلتها در تو باشد و به بهشتت كشاند؟;