إذا أحرَمَ العَبدُ في صلاتِهِ أقبَلَ اللّه ُ علَيهِ بوجهِهِ، و يُوَكِّلُ بهِ مَلَكا يَلتَقِطُ القرآنَ مِن فِيهِ التِقاطا، فإن أعرَضَ أعرَضَ اللّه ُ عَنهُ، و وَكَلَهُ إلى المَلَكِ .;

چون بنده براى نماز خود تكبيرة الإحرام گويد ، خداوند به او توجّه كند و فرشته اى بر وى گمارد كه هرچه از قرآن از دهانش خارج مى شود ، برمى گيرد ؛ پس ، هرگاه روى گرداند خداوند نيز از او رو بگرداند و او را به همان فرشته وا گذارد .;