الكلامُ ثلاثةٌ ; صِدقٌ و كِذبٌ و إصلاحٌ بينَ الناسِ ··· تَسمَعُ مِنَ الرَّجُلِ كلاما يَبلُغُهُ فَتَخبُثُ نَفسُهُ، فَتَلقاهُ فَتَقُولُ ; سَمِعتُ مِن فُلانٍ قالَ فِيكَ مِنَ الخَيرِ كذا و كذا، خِلافَ ما سَمِعتَ مِنهُ .;

سخن سه گونه است ; راست و دروغ و اصلاح ميان مردم .[مقصود ، اين است كه سخن دروغ براى اصلاح ميان مردم ، قسيم دروغ است و دروغ محسوب نمى شود.]. . . از كسى سخنى درباره ديگرى مى شنوى كه اگر آن سخن به گوش وى برسد ، ناراحت مى شود ؛ پس تو آن ديگرى را مى بينى، و بر خلاف آنچه شنيده اى ، به او مى گويى ; از فلانى شنيدم كه در خوبى تو چنين و چنان مى گفت .;