يُمتَحَنُ الصَّديقُ بثلاثِ خِصالٍ، فإن كان مُؤاتِيا فيها فهُو الصَّديقُ المُصافِي ، و إلاّ كانَ صَدِيقَ رَخاءٍ لا صَدِيقَ شِدَّةٍ ; تَبتَغِي مِنهُ مالاً ، أو تَأمَنُهُ على مالٍ ، أو تُشارِكُهُ في مَكروهٍ .;

دوست با سه چيز آزموده مى شود؛ اگر در آنها همراهى كرد، دوست يكرنگ است و گر نه دوستِ دوران خوشى است، نه دوست دوران سختى; از او مالى بخواهى، يا او را بر مالى امين كنى، و يا در سختى و ناخوشى او را شريك خود گردانى .;